ΣΠΕΤΣΕΣ, 10 λεπτά!

Τι μπορείς να κάνεις όταν σου λένε ότι σε 10 λεπτά της ώρας έρχεται το ιπτάμενο Δελφίνι να σε πάρει κι εσύ δεν έχεις προλάβει να δεις τίποτα από το νησί αφού ήσουν κλεισμένος σ ένα “ίδρυμα”; Βουτάς τη φωτογραφική μηχανή και ακολουθούμενος από την Αρετή, και τρέχεις!

Πρώτη εικόνα:

Η ιστορική Ντάπια γεμάτη με τους νέους μπουρλοτιέρηδες, αυτούς που διαχειρίζονται τα βαρκο-ταξί. Το μπουρλότο που βάζουν σε όσους τολμήσουν να τα χρησιμοποιήσουν αποκαλύπτεται στην επόμενη φωτογραφία με τις τιμές των υπηρεσιών που προσφέρουν.

Τώρα, άμα δε θες πλεούμενο υπάρχει και το ιππήλατο.  Αυτοί δεν αναρτούν τιμές.

Κατάλοιπα ενός όμορφου παρελθόντος στον τοίχο ενός διώροφου κτιρίου που κάποτε στέγαζε

ένα ξενοδοχείο

…ένα κουρείο…

…και ένα πρακτορείο ταξιδίων.

Τώρα, το συμπαθητικό κτίριο, στεγάζει μια τράπεζα… (φωτογραφία δεν υπάρχει). Η κάμερα ασφάλειας δίπλα στο παραδοσιακό φανάρι τα λέει όλα. Εδώ υπάρχουν λεφτά!

Το μέγαρο του Ανάργυρου, αποκλείεται να σου ξεφύγει κι από την πιο σύντομη επίσκεψη.

(οι πληροφορίες λένε: Το αρχοντικό του Σωτηρίου Ανάργυρου: είναι διώροφο, λιθόκτιστο κτήριο, με νεοκλασικά μορφολογικά στοιχεία, που οικοδομήθηκε το 1903 – 1904 ως κατοικία του Σ. Ανάργυρου, εθνικού ευεργέτη και ευεργέτη των Σπετσών).

Αλλά το αρχοντικό δεν είναι για τους κοινούς θνητούς. Γι  αυτούς υπάρχουν τα ενοικιαζόμενα, όπως το παρακάτω.

Λόγοι επαγγελματικής διαστροφής κάνουν αδύνατη τη φυγή από το νησί χωρίς τον εντοπισμό των υπαρχόντων κινηματογράφων,

Σινε Μαρίνα

Σινε Τιτάνια

Κάποιος ( http://www.e-bang.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=81&Itemid=43) έγραψε για το Τιτάνια:

Τα πρώτα καλοκαίρια της ζωής μου τα πέρασα στις Σπέτσες. Όταν είσαι μικρός, τα πάντα τα αντιλαμβάνεσαι σε μείζονα κλίμακα και παίρνουν μια διάσταση αλλιώτικη στο μυαλό σου. Έτσι συνέβαινε και με την εικόνα που είχα για τον θερινό κινηματογράφο «ΤΙΤΑΝΙΑ» που ήταν δίπλα στο σπίτι μας. Η πόρτα του «ΤΙΤΑΝΙΑ» φάνταζε σαν τον απαγορευμένο κήπο της Εδέμ στα μάτια μου. Απαγορευμένος γιατί τα έργα που προβάλλονταν ήταν βέβαια ακατάλληλα δια… «σπόρους»! Ήταν λοιπόν καθολικό αίτημα της «μαρίδας» εκείνο το μαγικό καλοκαίρι, να φέρει ο ιδιοκτήτης, παιδικό έργο! Στο «ΤΙΤΑΝΙΑ» λοιπόν άρχισε ο έρωτας μου με το σελιλόιντ, ο οποίος έμελλε να είναι και ο μακροβιότερος της ζωής μου!

Μετά από αυτά ξαναγυρίζεις ασθμαίνοντας από κει που ξεκίνησες γιατί το Δελφίνι δε θα σε περιμένει

Τώρα, για σοβαρούς τουρίστες, σοβαρές πληροφορίες για το νησί υπάρχουν στην ιστοσελίδα του Δήμου Σπετσών.