ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΥΠΙΑΣ

thessaloniki.jpg

Μια εικόνα που προκαλεί θλίψη σε όλους τους κινηματογραφιστές: η τελετή έναρξης του επετειακού 10ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Μισογεμάτη αίθουσα, άδειος εξώστης. Σημείωση: η φωτογραφία προέρχεται από την επίσημη ιστοσελίδα του Φεστιβάλ.

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΥΠΙΑΣ

Οι έλληνες σκηνοθέτες ντοκιμαντέρ περίμεναν με ανυπομονησία το επετειακό 10ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Τελικά, η Διεύθυνση του Φεστιβάλ, αυτό που δεν κατάφερε σε εννέα χρόνια το κατάφερε στο δέκατο: να διχάσει τον κόσμο του κινηματογράφου και να μετατρέψει τη γιορτή σε «πεδίο μάχης» με απρόβλεπτες και δυσάρεστες συνέπειες.

Και δεν είναι μόνο η ιστορία με τις κομμένες ταινίες αλλά ένα πλήθος παρατυπιών που αμαυρώνουν την επέτειο και απειλούν να σύρουν ακόμη και στα αστικά δικαστήρια τους υπεύθυνους του Φεστιβάλ.

Καταγραφή παρατυπιών:

  1. Σύμφωνα με τον κανονισμό του Φεστιβάλ «Οι ελληνικές ταινίες ντοκιμαντέρ για να συμμετάσχουν στο Επίσημο Πρόγραμμα του Φεστιβάλ πρέπει να μην έχουν πραγματοποιήσει προηγούμενη δημόσια προβολή στην Ελλάδα και την Κύπρο». Είναι τεκμηριωμένο ότι τρεις (από τις 14 ελληνικές συμμετοχές) έχουν πραγματοποιήσει δημόσια προβολή. (Στον κατάλογο του Φεστιβάλ δηλώνεται ψευδώς ότι κάνουν «παγκόσμια πρεμιέρα»). Λίγες ώρες πριν την έναρξη του Φεστιβάλ ανακοινώθηκε ότι αποσύρονται από το επίσημο πρόγραμμα οι δυο. Η τρίτη, που είχε επιλεγεί και ως η ταινία έναρξης του Φεστιβάλ, παραμένει. Η παρατυπία αυτή πλήττει συναδέλφους που έχουν ταινίες χωρίς πρώτη δημόσια προβολή και άλλες αποκλείστηκαν από το Διεθνές πρόγραμμα και άλλες (οι περισσότερες) εντελώς.
  2. Η ταινία «Απαγορευμένα» του Γιάννη Καλέμη-Μαυρογένη, παρ ότι έπρεπε υποχρεωτικά να περιληφθεί στο πρόγραμμα καθώς είναι υποψήφια για τα κρατικά βραβεία ποιότητας είχε αποκλειστεί ολοκληρωτικά από το Φεστιβάλ (υπάρχει γράμμα με την υπογραφή του Καλλιτεχνικού Διευθυντή). Χρειάστηκαν οι παρεμβάσεις προς την κ. Μουζάκη της Εταιρίας Σκηνοθετών, του Δικτύου Ντοκιμαντέρ και η απειλή δικαστικών διώξεων για να ανακληθεί την τελευταία στιγμή η απαγόρευση.
  3. Δεν έγινε το ίδιο με την ταινία του Θόδωρου Μαραγκού η οποία παραμένει εκτός προγράμματος με την δικαιολογία ότι είναι παρόμοια με άλλη ταινία του σκηνοθέτη που προβλήθηκε στη Θεσσαλονίκη πριν τέσσερα χρόνια. Ο σκηνοθέτης δηλώνει υπεύθυνα ότι είναι νέα ταινία με υλικό από προηγούμενες. Η ταινία αποκλείεται (με βάση τον αναχρονιστικό νόμο) από την διεκδίκηση βραβείου ποιότητας κι ο σκηνοθέτης νομιμοποιείται να προβεί δε δικαστική δίωξη των υπευθύνων του Φεστιβάλ.
  4. Σύμφωνα με τον κανονισμό των βραβείων «Για τα Bραβεία Κοινού ελληνικής ταινίας έχουν το δικαίωμα να διαγωνιστούν όλες οι ελληνικές ταινίες που πραγματοποιούν πρώτη δημόσια προβολή, είτε παρουσιάζονται στο Διεθνές Πρόγραμμα, είτε στο Πανόραμα, είτε στην Ελληνική Τηλεόραση». Είναι γνωστό ότι οι περισσότερες ταινίες της κατηγορίας Ελληνική Τηλεόραση έχουν ήδη προβληθεί ενώ πολλές από τις ταινίες του Πανοράματος (και οι τρεις του Επίσημου) έχουν ήδη πραγματοποιήσει πρώτη δημόσια προβολή. Αλλά πουθενά στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ δεν αναφέρεται ποιες ταινίες αποκλείονται από τη διαδικασία των βραβείων και δημιουργείται μεγάλη σύγχυση σε κοινό και σκηνοθέτες.
  5. Ο κανονισμός του Φεστιβάλ αναφέρει ότι «Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης- Εικόνες του 21ου Αιώνα δεν είναι διαγωνιστικό». Χορηγοί, όμως, μπορούν να δίνουν βραβεία. Σε δελτίο τύπου 20-2-2008 αναφέρεται: «Αξίζει να σημειωθεί ότι μοναδικά επίσημα βραβεία του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης είναι αυτά του κοινού». Αλλά μια διαδικασία απονομής βραβείων, έστω κι αν γίνεται με «καθολική ψηφοφορία», σημαίνει διαγωνισμό. Και ο προσδιορισμός «επίσημα βραβεία» δεν αφήνει αμφιβολία ότι το Φεστιβάλ γίνεται από την πίσω πόρτα και κατά παράβαση του κανονισμού του, διαγωνιστικό!
  6. Ο κανονισμός λέει ότι «Στο έργο της επιλογής των ελληνικών ταινιών, ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του υποβοηθείται από τριμελή Γνωμοδοτική Επιτροπή που αποτελείται από άτομα του επαγγελματικού αυτού χώρου». Με τη λέξη «Επιτροπή» οι γνωρίζοντες τα ελληνικά εννοούν ομάδα ανθρώπων που συνέρχεται και συναποφασίζει. Στην περίπτωση του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ η γνωμοδοτική επιτροπή δεν συνέρχεται ποτέ και φυσικά δεν συναποφασίζει για να κάνει κοινές προτάσεις στον Καλλιτεχνικό Διευθυντή για τον απλούστατο λόγο ότι τα μέλη της δεν βλέπουν όλες τις υποψήφιες ταινίες! Αυτό δεν αποτελεί παράβαση του κανονισμού;
  7. Μέχρι πέρυσι ο κανονισμός του Φεστιβάλ ανέφερε ότι ταινίες που περιέχουν δραματοποιημένες σκηνές αποκλείονται από το επίσημο πρόγραμμα γιατί δεν θεωρούνται ντοκιμαντέρ. Αυτή η ανιστόρητη και παράλογη διάταξη απαλείφθηκε από τον κανονισμό του 2008. Φαίνεται όμως να ισχύει υπόγεια και παράτυπα. Έχει αναφερθεί μια τουλάχιστον περίπτωση, της ταινίας του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου η οποία «εξορίστηκε» στο Πανόραμα (παραπέρα δεν πήγαινε γιατί είναι υποψήφια για τα κρατικά βραβεία) γιατί είχε δραματοποιημένες σκηνές.
  8. Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με τη νομιμότητα του ίδιου του Φεστιβάλ, καθώς όλες οι διαδικασίες πρόσκλησης συμμετοχής ταινιών, κατάθεσης αιτήσεων και επιλογής ταινιών ολοκληρώθηκαν χωρίς να έχει δημοσιευτεί, ως ορίζει ο νόμος, στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ο κανονισμός διεξαγωγής του! Αυτό οπωσδήποτε αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία, διασύρει διεθνώς το Φεστιβάλ αλλά μπορεί να το βάλει σε επικίνδυνα μονοπάτια.

Αν αυτές οι παρατυπίες οδηγήσουν σε δικαστικές περιπλοκές γίνεται αντιληπτό ότι δεν αποτελούν όνειδος για τα άτομα που ανώριμα (αν και προχωρημένης ηλικίας) οδηγούν σε περιπέτειες το Φεστιβάλ αλλά υπονομεύουν το κύρος του διεθνώς συμπαρασύροντας την ελληνική κινηματογραφική δημιουργία.

Γι αυτό μόνο θλίψη προκαλεί το δελτίου τύπου της παραμονής έναρξης του Φεστιβάλ που αντί να είναι πανηγυρικό καταφεύγει (κατά τα τρία τέταρτα των δυο σελίδων του) σε έναν πρόωρο και ημιτελή και ανακριβή απολογισμό των τριών τελευταίων χρόνων του Φεστιβάλ (απάντηση δήθεν στους επικριτές του που οργανώνουν τη Γιορτή Ντοκιμαντέρ στην Αθήνα). Γιατί βιάστηκαν; Άραγε προαισθάνονται το τέλος κάποιας αβέβαιης πορείας;

Καιρός ν΄ αρχίσει μια νέα.

Το Υπουργείο Πολιτισμού μπορεί να βάλει το πρώτο λιθαράκι:

  • Καταργώντας άμεσα την υποχρεωτική προβολή των ταινιών ντοκιμαντέρ στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης προκειμένου να συμμετάσχουν στα Κρατικά Βραβεία ποιότητας.
  • Καταργώντας άμεσα το υποχρεωτικό (δαπανηρό, ξεπερασμένο και χωρίς ουσία) τράνφερ σε φιλμ.

2 responses to “ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΥΠΙΑΣ

  1. Γιατι οσο κι αν εψαξα στο site του φεστιβαλ δεν βρηκα την συγκεκριμενη εικονα? Μηπως ειναι απο αλλο φεστιβαλ? και γιατι μου δινει την εντυπωση οτι προκειται για φωτο κατα την προσελευση του κοσμου πριν αρχισει καν η εκδηλωση?
    Λεω εγω τωρα

  2. Μάλλον δεν ψάξατε καλά. Κάνοντας κλικ στη ρουμπρίκα Φωτογραφίες του site κατευθύνεστε στον ιστότοπο του επίσημου φωτογράφου του Φεστιβάλ. Η συγκεκριμένη φωτογραφία υπάρχει στη σελίδα
    http://www.tsouflidis.gr/?page_id=14&album=7&gallery=229
    Άλλη με περισσότερο κόσμο δε βρήκα.
    Εξ άλλου η παρατήρηση για τα άδεια καθίσματα υπάρχει και στο ρεπορτάζ της εφημερίδας Μακεδονία στο φύλλο της 8/3/2008.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s