ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ…

Αύριο (Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2010) είμαστε «υποχρεωμένοι» να ξαναβρεθούμε με τον Αντρέα Παγουλάτο, για τελευταία φορά, όπως λένε σ αυτές τις ηλίθιες περιπτώσεις, στο νεκροταφείο του Αγίου Βασιλείου στο Περιστέρι…

…το νεκροταφείο με την πιο σκληρή ιστορία. Το χώρο όπου, ένα χρόνο πριν γεννηθούμε, το 1945 έγινε η πιο αποτρόπαια έκθεση διαμελισμένων πτωμάτων, θυμάτων υποτίθεται των κομμουνιστών κατά τη διάρκεια του Δεκέμβρη του 44. Αυτού του μήνα που σηματοδότησε  την αρχή του Εμφύλιου που μάτωσε την Ελλάδα και έστειλε στην εξορία τον πατέρα του Αντρέα…

Συναντηθήκαμε για πρώτη φορά τα καυτά χρόνια του 64-65…

… στο περιθώριο της υποτιθέμενης προετοιμασίας για τις εισαγωγικές εξετάσεις στα πανεπιστήμια. Στα φροντιστήρια στην οδό Γενναδίου, πίσω από την εκκλησία της Ζωοδόχου πηγής, τότε που οι δρόμοι φλέγονταν για κάποιους αριθμούς, το «114», το «15%». Ο Αντρέας ήταν πιο προχωρημένος. Συνεργάζονταν ήδη με τον Βασίλη Ρώτα και τη Βούλα Δαμιανάκου στο περιοδικό «Λαϊκός Λόγος». Με πήγε και στα γραφεία, εκεί δίπλα, στην οδό Φειδίου. Και μου πήρε την πρώτη συνέντευξη για μια έρευνα για τη νεολαία της εποχής που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό.

Ξαναβρεθήκαμε στο Παρίσι

… τον καιρό της Χούντας, στο περιθώριο της ηθελημένης ή επιβεβλημένης εξορίας. Στα πάρκα του Λουξεμβούργου και αλλού συναντιόμασταν, λες κι ήταν συναντήσεις παρανόμων, κι ο Αντρέας μου διάβαζε με συστολή τα πρώτα του ποιήματα…

Από την εφημερίδα "Σοσιαλιστική Αλλαγή", 4 Ιουνίου 1988

Ξαναβρεθήκαμε στην Αθήνα

…στο περιθώριο των κοινωνικών αγώνων της μεταπολίτευσης. Ανάμεσα στ άλλα σε  εκδήλωση για τα 20 χρόνια του Γαλλικού Μάη του 68, το Μάη του 1988, στο πατάρι του βιβλιοπωλείου Βιβλιοθήκη 31 που ανήκε στην τροτσκιστική οργάνωση ΕΔΕ. Εγώ μετέφερα τη μαρτυρία μου κι ο Αντρέας διάβασε ποιήματά του εμπνευσμένα από το Μάη ενώ τον συνόδευε αυτοσχεδιάζοντας στα κρουστά ο Νίκος Τουλιάτος.

Βρεθήκαμε  στον Πύργο

…στα περιθώρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, του οποίου ήταν πιστός φίλος, συνοδοιπόρος άλλοτε συμμετέχοντας σαν μέλος της κριτικής επιτροπής κι άλλοτε σε πολλές άλλες εκδηλώσεις. Τελευταία μεγάλη εκδήλωση το Δεκέμβρη του 2007 μετά την καταστροφική φωτιά που μας συγκλόνισε όλους…

Στον Πυργο. Δεξιά ο Χρήστος Κωνσταντόπουλος, οργανωτικός γραμματέας του Φεστιβάλ Ολυμπίας.

Βρεθήκαμε στη Λευκωσία

…στα περιθώρια του «Φεστιβάλ Εναλλακτικού Κινηματογράφου» που οργάνωνε το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου του οποίου υπήρξε ένας από τους βασικούς και σταθερούς συνεργάτες.

Βρεθήκαμε στο ντοκιμαντέρ

…στα περιθώρια του Φεστιβάλ «Κινηματογράφος και πραγματικότητα» που οργάνωνε για 23 ολόκληρα χρόνια στο Γαλλικό Ινστιτούτο, τη σημαντικότερη  και μακροβιότερη εκδήλωση για το Ντοκιμαντέρ στην Ελλάδα. Στο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ της Χαλκίδας του οποίου υπήρξε βασικός συνεργάτης. Μόνο στη Θεσσαλονίκη δεν ανέβηκε… Ο Αντρέας ήταν ο άνθρωπος που είχε την πληρέστερη γνώση για το ντοκιμαντέρ στην Ελλάδα. Τελευταία συνάντηση στη Χαλκίδα, στο 3ο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ.  Εκείνος στην κριτική επιτροπή, εγώ διαγωνιζόμενος. Με μια μικρή ταινία για τον Γράμμο και τον Εμφύλιο που του άρεσε πολύ. Ίσως γιατί του ξυπνούσε μνήμες…

Θα ξαναβρεθούμε!

Νίκος Θεοδοσίου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s