Η Νίσυρος (Μανδράκι) σε 10 λεπτά!

Τη Νίσυρο, ένα πολύ όμορφο νησί της Δωδεκανήσου (με τα 18 κύρια νησιά), δεν αρκούν δέκα λεφτά να την τρέξεις. Την πρωτεύουσά του το Μανδράκι, εκεί που δένουν τα πλοία που σε φέρνουν από την Κω, προλαβαίνεις αν…

… δεν σε παρασύρουν τα  γραφικά σοκάκια που σε προκαλούν να μπεις για να σε καταπιούν. Τότε μπορείς να προσηλωθείς στα ουσιώδη.

Βέβαια υπάρχουν και άλλα εξαιρετικά σημεία που σε προκαλούν να εγκαταλείψεις την προσπάθεια καινα καθίσεις, δήθεν να ξαποστάσεις, όπως το καφενείο του Αντρίκου με τον εξαιρετικό υπότιτλο, στην πλατεία της Ηλικιωμένης.

Αγαπημένο σημείο των περαστικών για μια φωτογραφία συντροφιά με τον ανέμελο ψαρά μιας άλλης εποχής.

Η σκιά του γιγάντιου φύκου στη μέση της πλατείας συγκεντρώνει πολύ κόσμο

Το Μανδράκι, σε αντίθεση με άλλα χωριά,  διαθέτει ΜΙΑ διάβαση πεζών… σε ένα δρόμο που χωράει ίσα ίσα τρεις πεζούς!

Στον ίδιο δρόμο με τα εξειδικευμένα ¨τουριστικά» μαγαζιά μπορείς να ψωνίσεις αυθεντικά κινέζικα μαντήλια και άλλα πολύχρωμα αξεσουάρ.

Τα παραδοσιακά προϊόντα του νησιού διατίθενται αποκλειστικά σε ξένους τουρίστες γιατί επιγραφές στα ελληνικά δε βρίσκεις. Βέβαια οι κάτοικοι μιλούν ελληνικά, οπότε μπορείς να συνενοηθείς άμα σου γυαλίσει κάτι.

Από αυτές τις πινακίδες με το μενού του εστιατορίου διαπιστώνεις ότι είναι σημαντικός ο αριθμός των ρώσων τουριστών

Το νησί έχει μια μόνο τράπεζα

Και κάποιες λεπτομέρειες που, συνήθως, κάνουν τη διαφορά.

Οι κάτοικοι έχουν την ικανότητα να αφομοιώνουν και να εντάσουν στο περιβάλλον προίόντα του βιομηχανικού πολιτισμού…

Μια μεταλλική ρόδα

Ένα κάδο αποριμμάτων της ΕΒΓΑ

Ακόμα και τα σύμβολα της χούντας, εντοιχισμένα σε σπίτια, με ένα μικρό ξύσιμο, μετατρέπονται σε παραδοσιακά διακοσμητικά στοιχεία.

Παρ όλα αυτά, η πόρτα χαμογελά.

Ελλείψει ηρώων, ένα τραγικό θύμα της επίθεσης στους διδύμους πύργους της Νέας Υόρκης, αποκτά μνημείο και το όνομά του δίνεται σε πλατεία σε κεντρικό σημείο του χωριού.

Αό τους ελάχιστους που σέβονται την παράδοση είναι οι γάτες του νησιού που γεννούν γατάκια  ασορτί με το  βοσταλωτό δάπεδο.

Μια τελευταία ματιά στους αναρίθμητους συνδυασμούς της μαύρη ηφαιστιακής πέτρας και του λευκού και φύγαμε.

Τέλος χρόνου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s