Η τιμιότητα στην τέχνη

Πριν λίγες μέρες ο κ. Μωυσής Μιχαηλίδης έγραψε ένα ευγενικό γράμμα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας  ζητώντας πληροφορίες για μια ταινία μικρού μήκους με τίτλο «Pet Shop». Η ταινία του Μιχαήλ Γαβριήλ Ζενέλη, μια ευαίσθητη ταινία για τα άτομα με αναπηρία,  είχε προβληθεί στα πλαίσια του 11ου Φεστιβάλ το 2008 και είχε αποσπάσει το βραβείο της καλύτερης ταινίας μικρού μήκους.

Ο κ. Μιχαηλίδης ζητούσε να μάθει πότε βραβεύτηκε κι αν στην δημιουργία της εμπλέκονταν άτομα με αναπηρία. Η αφορμή που τον έκανε να θέσει τα ερωτήματα ήταν το ανέβασμα της ταινίας στο διαδίκτυο, η αναπαραγωγή της από πολλές ιστοσελίδες και τα, δικαιολογημένα, επαινετικά σχόλια που απέσπασε γιατί είναι μια πολύ καλή ταινία.

Ο βασικός λόγος όμως ήταν το γεγονός ότι ο ίδιος, ανάπηρος από 2 ετών, την ιστορία της ταινίας την είχε δημοσιεύσει σε πολλές ιστοσελίδες από το 2006, δυο χρόνια πριν γίνει η ταινία. Και για του λόγου το αληθές παραθέτει μια από αυτές.  http://www.dpgr.gr/forum/index.php?topic=11676.msg305524#msg305524

Πράγματι, το δημοσιευμένο κείμενο είναι ακριβώς το σενάριο της ταινίας χωρίς καμία παραλλαγή!

Και στους τίτλους της ταινίας με τους συντελεστές δεν υπάρχει όνομα σεναριογράφου!

3 responses to “Η τιμιότητα στην τέχνη

  1. Κύριε Θεοδοσίου,

    Επιτρέψτε μου να σας πω, πως σαν κινηματογραφιστής θα έπρεπε να γνωρίζετε ότι μια ιστορία μυθοπλασίας ή ένα πραγματικό γεγονός υπόκειται μιας συγκεκριμένης διαδικασίας μέχρι να καταλήξει σε σενάριο κινηματογραφικό με συγκεκριμένες σκηνές, πλάνα και διαλόγους. Άρα μεταξύ του σεναρίου και της ιστορίας που αποτελεί πηγή έμπνευσης για αυτό, υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά.
    Πέραν αυτού, πρέπει να σας αναφέρω ότι δεν γνώριζα την ύπαρξη του κ. Μιχαηλίδη και της ιστορία του. Βέβαια δεν αναιρώ το γεγονός πως όντως υπήρξε κάποιο άρθρο, ‘σημείο αναφοράς’ για εμένα και την συγγραφή του σεναρίου μου, το οποίο όμως ουδεμία σχέση έχει με την ιστορία του κ. Μιχαηλίδη.
    Καλό θα ήταν να είχατε διασταυρώσει τις πληροφορίες σας πριν την ανάρτηση του κειμένου σας στο διαδίκτυο, το οποίο είναι επιεικώς προσβλητικό ως προς το πρόσωπό μου και αναληθές

  2. kyrie Μιχαήλ Γαβιήλ Ζενέλη peite mas tote poio itan afto to arthro ‘simeio anaforas’ gia esas k tin singrafi tou senariou? i einai ena ap ta mistika tis epitixias k den legetai?
    einai gnwsto oti den yparxei parthenogenesh stin texni alla san epagelmaties k otan mia istoria mas aggizei toso pou na tin kanoume tainia, to ellaxisto pou mporoume na kanoume einai na anagnwrizoume dimosia tin pigi tis empnefsis mas.
    mia kinimatografistria. epeglmatias.

  3. Πρώτα από όλα από τον κύριο που δέχτηκα το συγκεκριμένο σχόλιο δεν ρωτήθηκα προσωπικά από που εμπνεύστηκα για την ταινία. Δέχτηκα απλώς μια αβάσιμη κριτική. Όταν χρειαστεί να κάνω σαφείς αναφορές για την ταινία μου και οτιδήποτε εμπλέκεται με αυτή είμαι πάντα πρόθυμος να το κάνω. Σε εσάς λοιπόν που με ρωτάτε προσωπικά -παρόλο που διακρίνω ένα ειρωνικό ύφος στην γραφή σας- σαν επαγγελματίας όπως και εσείς, θα απαντήσω για ακόμη μια φορά πως την ιστορία με την οποία καταπιάνεται το σενάριο της ταινίας μου την βρήκα σε ένα περιοδικό για φιλόζωους που ονομάζεται «Τα σκυλιά μας και εμείς». Αναφέρεται ως αληθινή ιστορία σε στήλη του περιοδικού με τίτλο «Μαθήματα ζωής». Τεύχος 71 του 2007.-

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s