Σχετικά με τον «Αθέατο σκηνοθέτη»

Συνέντευξη τύπου στην Θεσσαλονίκη, 18 Μαρτίου 2010

Συνεντεύξεις για την ταινία μου «Ο αθέατος σκηνοθέτης» με αφορμή την προβολή της στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Μια μίνι συνέντευξη στο περιοδικό του Φεστιβάλ  «Πρώτο Πλάνο» Νο 256, 17 Μαρτίου 2011

  • Τι είναι αυτό που σας κάνει να «επιμένετε» στο είδος του ντοκιμαντέρ;

«Επιμένω» στο ντοκιμαντέρ για  δύο λόγους. Πρώτος, η ανάγκη για διαρκή επαφή με τον κόσμο του πραγματικού. Δεύτερος, τα δυσβάστακτα οικονομικά για την παραγωγή μιας ταινίας μυθοπλασίας. Ειδικά σε συνθήκες οικονομικής ύφεσης.

  • Υπάρχει χώρος στην κινηματογραφική αγορά για το είδος του ντοκιμαντέρ ή θεωρείς ότι η τηλεόραση είναι και πρέπει να είναι το κύριο μέσο προβολής του;

Με τη συνεχιζόμενη εξαφάνιση των ανεξάρτητων αιθουσών και την κυριαρχία των κινηματογραφικών «γκέτο» (πολυκινηματογράφων) περιορίζονται δραματικά οι δυνατότητες των ντοκιμαντέρ να βγουν στις αίθουσες. Έτσι σαν μόνη διέξοδος φαίνεται η τηλεόραση. Αλλά η τηλεόραση εκφύλισε το δημιουργικό ντοκιμαντέρ, το ώθησε το προς ρεπορτάζ και το «οριοθετεί» βάζοντας  περιορισμούς τόσο στη μορφή όσο και το περιεχόμενο.  Το ανεξάρτητο ντοκιμαντέρ είναι υποχρεωμένο να αναζητήσει εναλλακτικούς τρόπους διάδοσης. Η ψηφιακή τεχνολογία και το διαδίκτυο βοηθούν σ αυτό.

  • Ποια είναι τα στοιχεία που κατά τη γνώμη σας συνθέτουν ένα καλό ντοκιμαντέρ;

Τα ίδια που αφορούν την κινηματογραφική δημιουργία στο σύνολό της αλλά και κάθε καλλιτεχνική δημιουργία.  Να είναι πρωτότυπο. Να περιέχει το βασικό στοιχείο της δραματουργίας, τη σύγκρουση. Τη σύγκρουση του γύρω μας εξωτερικού κόσμου με τον εσωτερικό δικό μας κόσμο. Κι όπως λέει ο Ροβήρος  Μανθούλης στον  «Ο αθέατο σκηνοθέτη»,  μέσα από αυτή τη σύγκρουση θα γεννηθούν σκηνές που «θα είναι, θα πρέπει να είναι, αποκαλυπτικές για τα εντόσθια του κόσμου που μας περιβάλλει ή αποκαλυπτικές για τα δικά μας τα εντόσθια. Ή και τα δύο.»

Παρουσίαση της ταινίας στην πρώτη της προβολή, Τετάρτη 16 Μαρτίου 2010

Ρεπορτάζ της εφημερίδας «Αγγελιοφόρος» της Θεσσαλονίκης από τη συνέντευξη τύπου που δόθηκε στον Ιανό στις 18 Μαρτίου 2011

Μπρος και πίσω από την κάμερα

Ενα «ιδιότυπο μάστερκλας» από πλευράς του Ροβήρου Μανθούλη χαρακτήρισε ο ντοκιμαντερίστας Νίκος Θεοδοσίου την ταινία του «Ο αθέατος σκηνοθέτης» και εξήγησε ότι η δυσκολία στην υλοποίησή της ήταν η επιλογή 25 σκηνών από τις χιλιάδες που υπάρχουν στο έργο ενός τόσο σημαντικού δημιουργού, ο οποίος διαθέτει 120 ταινίες στο ενεργητικό του. Μεταξύ αυτών και η πρώτη ταινία παγκοσμίως με θέμα το μπλουζ, για την οποία ο σκηνοθέτης ταξίδεψε στον αμερικανικό Νότο καταγράφοντας τους Αφροαμερικανούς εργάτες να τραγουδούν μπλουζ, σκηνή που περιλαμβάνεται και στο ντοκιμαντέρ «Ο αθέατος σκηνοθέτης».

Στην ερώτηση πόσο εύκολο είναι να φέρνει κανείς ένα σκηνοθέτη μπροστά από την κάμερα ο Νίκος Θεοδοσίου απάντησε: «Ο Ροβήρος Μανθούλης δεν είχε κανένα πρόβλημα, εξάλλου έχει συμμετοχή στα κοινά, ήδη από τα 15 του χρόνια όταν μπήκε στην ΕΠΟΝ. Μέσα από τις ταινίες του, ανέδειξε σημαντικά πολιτικά γεγονότα, έχει παρουσιάσει συγγραφικό έργο, ενώ δύο φορές -το 1975 και το 1981- κλήθηκε να αναλάβει την ανασύσταση της ΕΡΤ».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s