ΡΕΚΒΙΕΜ ΓΙΑ ΤΟ cine ΦΙΛΙΠ

 

Ένας ακόμη χειμερινός κινηματογράφος δεν θα είναι στο συνηθισμένο ραντεβού του Σεπτέμβρη και μάλλον δεν θα είναι ούτε για τα επόμενα. Ο κινηματογράφος ΦΙΛΙΠ στην Πλατεία Αμερικής, που τα τελευταία χρόνια διαχειρίζονταν το Νεανικό Πλάνο κλείνει οριστικά.

Η Αθήνα βουλιαγμένη στην κρίση, την εγκατάλειψη, την απαξίωση γίνεται φτωχότερη, με λιγότερες φωτισμένες μαρκίζες και κατά συνέπεια περισσότερο απάνθρωπη.

Η πρώτη άδεια λειτουργίας το ΦΙΛΙΠ το 1967. (κάνετε κλικ στην εικόνα για μεγένθυση)

Ο κινηματογράφος ΦΙΛΙΠ στεγάζεται στο ισόγειο πολυκατοικίας ιδιοκτησίας του Αφεντάκειου Ιδρύματος στην γωνία των δρόμων Ιωάννου Δροσοπούλου και Θάσου. Χτίστηκε το 1966, την περίοδο της μεγάλης άνθησης του κινηματογράφου στην Ελλάδα, με τις καλύτερες προδιαγραφές από άποψη αρχιτεκτονικής και διαρρύθμισης του εσωτερικού χώρου. Πρώτος διαχειριστής, αυτός που έδωσε και το όνομα στον κινηματογράφο, ήταν ο Φίλιππος Ρουμελιώτης.

Στην μεγάλη κινηματογραφική «πιάτσα» της εποχής της οδού Πατησίων το σινε ΦΙΛΙΠ έκανε τη διαφορά.  Στη μνήμη των παλιών κινηματογραφόφιλων έχει μείνει σαν ένας κινηματογράφος που ξεχώριζε για την ποιότητα των ταινιών. Αργότερα, κι ενώ η κρίση στον κινηματογράφο κορυφωνόταν εμφάνισε σημάδια εγκατάλειψης.

Μπαίνοντας όμως στην πέμπτη δεκαετία της λειτουργίας του, αντί να κλείσει, όπως οι περισσότεροι κινηματογράφοι της μιας οθόνης, άνοιξε μια νέα σελίδα.

To 2002, κάτω από τη διεύθυνση του ΝΕΑΝΙΚΟΥ ΠΛΑΝΟΥ, του φορέα που διοργανώνει το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, την Ευρωπαϊκή Συνάντηση Νεανικής Οπτικοακουστικής Δημιουργίας – CAMERA ZIZANIO μεταμορφώθηκε ριζικά. Έγινε ένας σύγχρονος κινηματογράφος τέχνης με κύριο προσανατολισμό τον ποιοτικό κινηματογράφο για παιδιά και νέους.

Αναβαθμίστηκε αισθητικά, εξοπλίστηκε με σύγχρονα μηχανήματα εικόνας και ήχου (Dolby Digital) καθώς και συστήματα ασφάλειας υψηλών προδιαγραφών. Τον Οκτώβριο του 2003 επιλέχθηκε από τους τεχνικούς της Kodak για την πραγματοποίηση σεμιναρίου για νέους Διευθυντές Φωτογραφίας σαν ο κινηματογράφος με  τις αρτιότερες προδιαγραφές στην Αθήνα.

Επίσης απόχτησε νέους μικρούς αλλά λειτουργικούς χώρους, Βιβλιοθήκη (με κινηματογραφικά έντυπα που βρίσκονται εκτός εμπορίου), Βιβλιοπωλείο (με κινηματογραφικά, λογοτεχνικά και βιβλία για παιδιά), Εκθεσιακό χώρο

Μέλος του δικτύου των Europa Cinemas, το Ciné Φιλίπ πρόβαλλε ταινίες επιλεγμένες με αυστηρά ποιοτικά κριτήρια, ενώ ταυτόχρονα οργάνωνε θεματικά αφιερώματα, κινηματογραφικά εργαστήρια για παιδιά και νέους, σεμινάρια για εκπαιδευτικούς και ειδικές προβολές για τα σχολεία της Αθήνας.

Η τελευταία μεγάλη εκδήλωση αυτής της ιδιαίτερης παιδαγωγικής διάστασης που είχε ο κινηματογράφος οργανώθηκε την Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010. Η εκδήλωση είχε θέμα την Κινηματογραφική Παιδεία και συνοδεύτηκε με την προβολή της ταινίας «Το Σκασιαρχείο» του Jean-Paul Le Chanois .

(Βίντεο από την εκδήλωση)

Από το 2003 μέχρι το 2010 οργάνωνε το ετήσιο πρόγραμμα «25 Kυριακάτικα απογεύματα στο cine Φιλίπ», με τη συνεργασία και την υποστήριξη του Υπουργείου Παιδείας / Γενική Γραμματεία Nέας Γενιάς και με συμβολικό εισιτήριο.

Τα θεματικά αφιερώματα αφορούσαν τον Σουηδικό η τον Δανέζικο κινηματογράφο, 100 χρόνια από τη Μεξικανική Επανάσταση, τον Ροβήρο Μανθούλη, το ελληνικό ντοκιμαντέρ κλπ. ενώ πολλές ελληνικές ταινίες έκαναν την πρεμιέρα τους εδώ. (Τελευταία πρεμιέρα η ταινία του Βασίλη Ντούρου «Το βουνό μπροστά» στις 12 Φεβρουαρίου 2010).

Στο Φιλιπ προβάλλονταν επίσης κάθε Δεκέμβρη οι ταινίες που συμμετείχαν στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για παιδιά και νέους και οι βραβευμένες ταινίες της Camera Zizanio.

Στο Φιλιπ βρήκαν φιλόξενη στέγη, δωρεάν, για τις εκδηλώσεις τους πολλοί σύλλογοι ελλήνων και μεταναστών, σωματεία, πολιτικές ενώσεις κλπ.

Δεν έλειψαν και οι κοινωνικές παρεμβάσεις του κινηματογράφου όπως η εκδήλωση στις 9 Απριλίου 2010 με την προβολή της ταινίας “KABULI KID” του Μπαρμάκ Ακράμ (σε συνεργασία με την Πέγκυ Καρατζοπούλου-PCV A.E.) για την ενίσχυση της οικογένειας του 15χρονου νεαρού Αφγανού που σκοτώθηκε σε ένα τυφλό τρομοκρατικό χτύπημα κι η οποία σημείωσε τεράστια επιτυχία.

(Βίντεο από την εκδήλωση)

Και μια αναφορά στους ανθρώπους του.  Ο πρώτος μηχανικός προβολής και βασικός συνεργάτης του νέου σινε Φιλίπ ήταν ο Γουλιέλμος Σουβενέλ, γνωστότερος στην κινηματογραφική πιάτσα σαν Βίλλυ. Δυστυχώς αυτός ο εξαιρετικός άνθρωπος έφυγε πολύ νωρίς από τη ζωή, στις 18 Δεκεμβρίου του 2004 και άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό.

Κάτω από το βάρος μιας μεγάλης συναισθηματικής φόρτισης και με τα λίγα υλικά που είχα έφτιαξα μια ταινία στη μνήμη του και σαν φόρος τιμής σε όλους τους αθέατους ήρωες της καμπίνας, τους μηχανικούς προβολής.

Εδώ η ταινία:

Γνώρισε τον κινηματογράφο στα καλύτερά του. Δεν έζησε για να κλείσει για τελευταία φορά την πόρτα του ΦΙΛΙΠ, όπως είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε τώρα, «ζώντας» το δικό μας μικρό θάνατο.

Νίκος Θεοδοσίου

Από την πρεμιέρα της ταινίας του Βασίλη Ντούρου

Από την προβολή του "Kabuli Kid"

Το φουαγιέ γεμάτο παιδιά

ΥΓ. Θα παραμείνει η ιστοσελίδα www.cinefilip.gr για να μας θυμίζει εικόνες από τους χαμένους μας κινηματογραφικούς παραδείσους.

Advertisements

17 responses to “ΡΕΚΒΙΕΜ ΓΙΑ ΤΟ cine ΦΙΛΙΠ

  1. Παράθεμα: ΡΕΚΒΙΕΜ ΓΙΑ ΤΟ cine ΦΙΛΙΠ « Roseta Books·

  2. Λυπάμαι πολύ, φίλε Νίκο, γι’αυτή την τροπή.
    Θυμάμαι εκείνες τις πρώτες μέρες του Φιλίπ και πόσο ευτυχισμένος ήσουν, έλαμπες ολόκληρος.
    Θυμάμαι το φουαγιέ και τα βιβλία, το Δημήτρη, την Κατερίνα στο μπαρ και στο ταμείο, τον Βάλτερ στη μηχανή προβολής.
    Τη «δική μας» Μπλανς και τον Φίλιππο.
    Θα προχωρήσεις, όπως έχουμε μάθει να κάνουμε στη ζωή μας -σκούζοντας σαν πληγωμένος σκύλος- και ίσως το «Φιλίπ» να το κάνεις βιβλίο.
    Φιλία – Τέος

  3. Πολύ στεναχωρήθηκα με αυτήν την εξέλιξη. Προσωπικά το Σινέ Φιλίπ το θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια μιας και σε αυτήν την γειτονιά μεγάλωσα, γειτονιά που δυστυχώς δεν γνωρίζεται πλέον… Ήταν μία από τις πολλές κινηματογραφικές αίθουσες της ευρύτερης περιοχής Κυψέλης και Πατησίων που σιγά σιγά χάθηκαν. Πόση χαρά ένοιωθα που η συγκεκριμένη αίθουσα κρατούσε γερά, είχε φιλικό και ευχάριστο προσωπικό, ανακαινίστηκε κι εξακολουθούσε να μας χαρίζει, έως πρόσφατα στιγμές αισθητικής και συναισθηματικής απόλαυσης. Ανησύχησα όταν είδα το καλοκαίρι ότι η προθήκη που έδινε στην οδό Δροσοπούλου έπαψε να υφίσταται. Το θεώρησα όμως τυχαίο, εν αναμονή του «ραντεβού του Σεπτέμβρη». Μακάρι να μπορέσετε να ξανανοίξετε. Ειδάλλως, θα μας λείψετε πολύ!

  4. Κρίμα!
    Ο κινηματογράφος που μας γνώρισε τον Ιρανικό κινηματογράφο πώς μας εγκαταλείπει;
    Οπου και αν στρέψω το βλέμμα μου αντικρύζω μιαν ομίχλη από ανθρώπινα ψυχικά κουρέλια…

  5. Τι κρίμα !
    Μεγάλη συγκίνηση για ένα ιστορικό σινεμά, που τα τελευταία χρόνια πρόσφερε πολύτιμες πρωτοβουλίες…
    Εύχομαι έστω υστάτη ώρα να βρεθεί λύση, να διασωθεί !

    Βασίλης Κεσίσογλου

  6. Παράθεμα: ΦΙΛΙΠ « Παλιά σινεμα·

  7. Κυριακή , 29 Μαΐου 2011. Για άλλη μία φορά , με την ίδια λαχτάρα κάνω την αγαπημένη μου διαδρομή:Λιοσίων, Πετροπουλάκη, γέφυρα του ΗΣΑΠ,Κύπρου και Θάσου 11,Σινέ ΦΙΛΙΠ.Η σημερινή ταινία:»Τα χάρτινα αεροπλανάκια»,από το Ιράν.
    Τέσσερις παρά πέντε. Τα παιδιά στην είσοδο και ο κυρ -Νίκος στην καμπίνα προβολής:»Δε θα γίνει προβολή.Δεν έχει έλθει άλλος θεατής».Απογοήτευση.»Ας περιμένουμε λίγο».Ευτυχώς.Ένας πατέρας με 2 κοριτσάκια.Με τέσσερις θεατές έγινε εκείνη η προβολή.Φεύγοντας καθυστέρησα όσο μπορούσα.Προσπαθούσα να κλείσω βαθιά μέσα μου την εικόνα εκείνου του χώρου, τη μυρωδιά του, τους ήχους του, το κουδούνι της έναρξης, γιατί το διαισθανόμουν ότι δε θα ξαναβρισκόμουν ποτέ πια εκεί. Θέλοντας την ύστατη στιγμή να αποτρεψω το κακό άφησα στο μπαρ ένα γράμμα για τον κύριο Σπύρου.
    Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2011.Ψάχνω στο ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ.Τηλεφωνώ.Ο αυτόματος τηλεφωνητής,με παραπέμπει στο νεανικό πλάνο.»Το Σινέ Φιλίπ έκλεισε!».»Οριστικά?».»Οριστικά !».Μια παγωνιά στην καρδιά μου.»Οριστικα!».Η θύελλα που ξέσπασε στη χώρα μας δεν αφήνει τίποτε όρθιο.Ακομα και αυτόν το μικρό παράδεισο αθωότητας, καθαρότητας και πολιτισμού.Στο διαδίκτυο διαβάζω το »ρέκβιεμ για το Σινέ Φιλίπ» του Νίκου Θεοδοσίου και τα συγκινητικά σχόλια των φίλων του.Δακρύζω…
    Από το Γενάρη του 2005 που τον ανακάλυψα παρακολουθώντας το »Ξυπόλυτο τάγμα» τον λάτρεψα.Ήμουν εκεί σχεδόν κάθε Κυριακή μεσημέρι μαζί με τα παιδιά,γινόμουν και εγώ παιδί,ταξίδευα,ονεορευόμουν με τις ταινίες του και έφευγα πάντα γεμάτη.Κι μου έλαχε…να έιμαι εγώ ο τελευταίος θεατής που αντίκρισε τη μαγική οθόνη του…
    Σε ευχαριστώ,Σινέ Φιλίπ.Τώρα πια θα έρχομαι σε εσένα μόνο στα όνειρά μου και τα κυριακάτικα μεσημέρια του χειμώνα θα είναι πιο γκρίζα…
    Από τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια η πιο γλυκιά μού ανάμνηση ήταν ο θερινός κινηματογράφος της γειτονιάς μου, Σινέ Πατρίς λεγόταν.Και από τα πρόσγατα ώριμα χρόνια μου ένας άλλος,Σινέ Φιλίπ λέγεται…λεγόταν…

    Σ΄ ευχαριστώ Σινέ Φιλίπ
    Κατερίνα
    15 Οκτώβρη 2011

    • Μίλα για τον εαυτό σου Σουζάννα Λιάσκου, δηλ. σε πρώτο ενικό, γιατί εγώ ξέρω πολλούς που δεν πέρασαν καθόλου καλά επί χούντας, και λόγω της χούντας…
      Β. Κεσίσογλου

  8. Η συγκίνηση που μου προκάλεσε το κλείσιμο του cine Φιλίπ με έκανε να σκέπτομαι πώς θα μπορούσα να συνεχίσω τα »Κυριακάτικα Απογεύματά» του. Έτσι σε συνεννόηση με τη δραστήρια »Κινηματογραφική Λέσχη» του Δήμου Πετρούπολης αποφασίσαμε να προβάλουμε μερικές από τις ταινίες του Νεανικού Πλάνου στη χειμερινή κινηματογραφική αίθουσα του Δήμου Πετρούπολης.Φυσικά και η ατμόσφαιρα δε θα είναι η ίδια με αυτή του cine Φιλίπ, όμως οι υπέροχες αυτές οι ταινίες θα συνεχίσουν να προβάλλονται και να συγκινούν.
    Όσοι ,λοιπόν, μικροί και μεγάλοι αγαπήσατε και νοσταλγείτε τα »Κυριακάτικα Απογεύματα» του cine Φιλίπ, ελάτε στη ζεστή αίθουσα του Δημοτικού Κινηματογράφου Πετρούπολης για να τα χαρείτε και πάλι…

    3 Δεκεμβρίου 2011
    Κατερίνα Χ.

  9. Παρακολούθησα το 14ο Φεστιβάλ Ολυμπίας και συγχαίρω όλους όσους συμμετείχαν στη διοργάνωση αυτής της υπέροχης γιορτής πολιτισμού .Έφυγα απ’ τον Πύργο με την καρδιά μου πλημμυρισμένη όμορφες εικόνες απ’ όλο τον κόσμο, Η καλύτερη, μια απ’ την πολύ πρωτότυπη ταινία ‘Στις μύτες των ποδιών’. Ένα κοριτσάκι μόνο στο δάσος βλέπει ένα άγριο σκυλί να έρχεται καταπάνω του.’ ‘Ένα τέρας’ ψιθυρίζει, τρομαγμένο πέφτει στο χώμα και κλείνει τα μάτια, Κι όταν μετά από λίγο τ’ανοίγει βλέπει ‘το τέρας’ να είναι ξαπλωμένο δίπλα του γλυκά, τρυφερά…Κρίμα που αυτή κι όλες τις άλλες υπέροχες εικόνες δεν θα μπορέσουν να τις χαρούν κι άλλοι θεατές ,κι άλλα παιδιά στη μαγική οθόνη του Σινέ Φιλίπ ,όπως γινόταν κάθε χρόνο…Καθώς περνάει ο καιρός, μας λείπει όλο και πιο πολύ….Κατερίνα Χ. 13 Δεκεμβρίου 2011

  10. Μπορει καποιος να ανεβασει τα προγραμματα των ταινιων που παιζωνταν η να πει ποιες ηταν;Τις ειχα δει μικρος και θελω να τις ξαναδω μεγαλος. Αναφερωμε στην εποχη 2000 και μετα. Ο βασιλιας των μασκων, ο κοσμος τη σοφιας, το πιθαρι και τετοια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s