Θλιβερά ωραία!

Όταν, αρχές Σεπτεμβρίου, έφυγαν οι σκαλωσιές αποκαλύφθηκε η νέα μορφή του παλιού κινηματογράφου «Άντζελα» στη στάση Κλωναρίδη. Θλιβερά ωραία!

Από τον παλιό κινηματογράφο, ένα πραγματικό στολίδι στην μεγάλη κινηματογραφική «πιάτσα» της Πατησίων, δεν απέμεινε πια παρά μόνο η πρόσοψη. Φρεσκοβαμμένη, με τα αρχικά της χρώματα, μοιάζει με φτιασιδωμένη γηραιά κυρία. Σαν τα ευτελή κινηματογραφικά ντεκόρ που πίσω τους απλώνεται το χάος.

Η παλιά χειμερινή αίθουσα έχει καταστραφεί ολοσχερώς και τη θέση της έχουν πάρει δυο τουλάχιστον ισόγεια καταστήματα. Ο θερινός κινηματογράφος, στην ταράτσα του οικοδομήματος, έχει εξαφανιστεί και στη θέση του ορθώνεται ο τσιμεντένιος όγκος μιας σύγχρονης πολυκατοικίας.

Μερικά χρόνια αργότερα, οι νεώτεροι, που δεν γνώρισαν τον κινηματογράφο,  θα αναρωτιούνται γιατί η πολυκατοικία έχει αυτό το «αλλοπρόσαλλο» ντεκόρ στο ισόγειο και την τεράστια κόκκινη επιγραφή «Angela».

Ο κινηματογράφος

Η » Άντζελα» βρίσκονταν στη γωνία Πατησίων 324 και Ροστάν απέναντι από το πρώτο εργοστάσιο Ζυθοποιίας του Κλωναρίδη. Χτίστηκε το 1957, την περίοδο της μεγάλης άνθησης του κινηματογράφου στην Ελλάδα σε σχέδια του αρχιτέκτονα Κωνσταντίνου Κωττάκη. Αποτελούνταν από την ισόγεια χειμερινή αίθουσα και τον θερινό στην ταράτσα. Τα εγκαίνιά της έγιναν με επισημότητα, όπως συνηθίζονταν τότε στις 13 Σεπτεμβρίου 1957.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1961, απόχτησε γείτονα (στο διπλανό οικοδομικό τετράγωνο) τον κινηματογράφο «Πιγκάλ» που σήμερα είναι σούπερ μαρκετ.

Μια από τις μεγάλες στιγμές αυτού του συνοικιακού κινηματογράφου ήταν είδε να περνούν το κατώφλι της δυο από τους μεγαλύτερους ιταλούς σκηνοθέτες.

Στις 21 Δεκεμβρίου 1959 προβλήθηκε σε μια και μοναδική παράσταση  η ταινία του Ρομπέρτο Ροσελίνι «Ο στρατηγός Ντελλα Ρόβερε» παρουσία του προέδρου της κυβέρνησης, των μελών του υπουργικού συμβουλίου και του διπλωματικού σώματος. Η παράσταση δόθηκε στα πλαίσια του Διεθνούς Έτους Προσφύγων αλλά που στην Αθήνα διαστρεβλώθηκε και έγινε «υπέρ της αποκαταστάσεως των προσφύγων του Παραπετάσματος». Για την προβολή της ταινίας, που παραχωρήθηκε δωρεάν από την ιταλική πρεσβεία, ήρθαν στην Αθήνα ο Ρομπέρτο Ροσελίνι και ο Βιτόριο ντε Σίκα.

Η καταστροφή

Το 1999 με την απόφαση της Διεύθυνσης Πολεοδομικού Σχεδιασμού – Τμήμα Παραδοσιακών Oικισμών του υπουργείου Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων » Χαρακτηρίζονται ως διατηρητέες οι κύριες όψεις του κτιρίου του πρώην χειμερινού – θερινού κινηματογράφου ‘Αντζελα «.

Στην αιτιολογική έκθεση της αρμόδιας Υπηρεσίας αναφέρεται χαρακτηριστικά  ότι οι όψεις του κινηματογράφου «…παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, έχουν διαμορφωθεί με «χολιγουντιανά» πρότυπα και παρουσιάζουν μια ιδιαιτερότητα και μοναδικότητα, η δε διατήρησή τους ενδείκνυται, ώστε να παραμείνει η μνήμη του κινηματογράφου «Άντζελα» στην περιοχή, δεδομένου ότι αυτός αποτελεί σημείο αναφοράς του αστικού άξονα της οδού Πατησίων».

Κρίθηκαν όμως διατηρητέες οι όψεις όχι όμως και η χρήση του. Έτσι άρχισε η καταστροφή.

Το 2002 το ελληνικό τμήμα του ICOMOS (φορέας προστασίας πολιτιστικής κληρονομιάς) διαπιστώνει ότι οι εργασίες που γίνονται εκεί οδηγούν στην πλήρη αλλοίωση της φυσιογνωμίας και της αρχιτεκτονικής ιδιαιτερότητας των όψεων του κινηματογράφου.

Σε έγγραφο που έστειλε προς την υπουργό ΠΕΧΩΔΕ Βάσω Παπανδρέου – στις 2/9/2002 – απαριθμεί τις παραβάσεις και καταλήγει:

«Από όλα τα ανωτέρω γίνεται αντιληπτό ότι πρόκειται για μια απόφαση με άκρως αντισυνταγματικό περιεχόμενο και μέσω αυτής συντελείται ανεπίτρεπτη καταστροφή ιστορικού μνημείου και κατάφωρη καταστρατήγηση των πολεοδομικών διατάξεων, προς εξυπηρέτηση οικονομικών συμφερόντων και ωφελιμιστικών σκοπών της αδηφάγων ιδιωτών.»

Σιγά μην ίδρωνε το αυτί της κ. Παπανδρέου. Μετά ήρθε η Τρόικα και επί των ημερών της ολοκληρώνεται το έγκλημα.

3 responses to “Θλιβερά ωραία!

  1. Φυσικά και θυμόμαστε την Άντζελα, εκεί μεγαλώσαμε και πολύ χαρήκαμε όταν διαπιστώσαμε ότι διασώθηκε έστω, η πρόσοψή της. Θα μπορούσε να είναι και χειρότερα, δείτε τι έγινε με το Πιγκάλ, όπως πολύ ωραία το παρατηρήσατε, με το Ράδιο Σίτυ, λίγο πιο πέρα, με το θέατρο Καλουτά και με τόσες άλλες κινηματογραφικές αίθουσες της περιοχής…
    Ευχαριστούμε για τα στοιχεία που μας δίνετε και ας ευχηθούμε ότι έστω κι αυτή η πρόσοψη, που λίγοι θα καταλάβουν τι αντιπροσωπεύει θα μπορέσει να διατηρηθεί σε καλή κατάσταση, ενώ ίσως να γίνει απαρχή μίας σειράς αποκαταστάσεων σε κάποια πολύ ενδιαφέροντα, εναπομείναντα κτίρια της οδού Πατησίων και των πέριξ αυτής οδών.

  2. Θυμάμαι ότι σε αυτή την αίθουσα είχα πάει για μια και μοναδική φορά και είδα μια από τις πρώτες ταινίες του Αλμοδόβαρ. Το ταίριασμα της ιδιαίτερης αισθητικής του σκηνοθέτη με την παλιά μεσοαστική αρχοντιά που απέπνεε μια αίθουσα ειδικά φτιαγμένη για κινηματογράφο, ήταν μοναδικό. Φυσικά η αίθουσα ήταν σε πολύ κακή κατάσταση, αλλά τα φωτιστικά, η διευθέτηση της σκηνής, των καθισμάτων, όλων των στοιχείων της, ακόμη και του εκδοτηρίου εισιτηρίων, έδειχνε την εποχή της τόσο ανάγλυφα, που δεν μας έκανε καρδιά να φύγουμε. Είπα να ξαναγύριζα κάποια στιγμή να την φωτογραφήσω, αλλά δεν τα κατάφερα.
    Με την ευκαιρία, υπάρχουν άραγε φωτογραφίες του εσωτερικού;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s