ΔΙΠΛΗ ΘΥΣΙΑ, ΔΙΠΛΗ ΑΠΑΤΗ;

Σκηνή από το «παλιό κομμάτι» της ταινίας ΔΙΠΛΗ ΘΥΣΙΑ με τους Ντιριντάουα, Μαυρέα και Αυλωνίτη.

Στον μακρύ κατάλογο των 2.500 περίπου ελληνικών ταινιών όλων των εποχών υπάρχει και η ταινία «Διπλή Θυσία» σε σκηνοθεσία του Γιάννη Χριστοδούλου με έτος παραγωγής το 1945. Στη «Διπλή Θυσία» εμφανίζονται οι Χριστόφορος Νέζερ , Βασίλης Αυλωνίτης , Καίτη Ντιριντάουα , Κούλης Στολίγκας , Λέλα Πατρικίου , Κυριάκος Μαυρέας, Ηρώ Χάντα, Γιάννης Χριστοδούλου κλπ. Η ταινία τα τελευταία χρόνια έχει κυκλοφορήσει σε DVD αλλά είναι διαθέσιμη και στο διαδίκτυο.

Οι άνθρωποι όμως που κινούνται στο χώρο της σελίδας του facebook Η ΑΘΗΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ και με εκπληκτική μαεστρία εντοπίζουν τις αλλαγές στο αστικό τοπίο, ταυτοποιούν κτίρια και ιδιοκτήτες διακινώντας χιλιάδες φωτογραφίες, ανακάλυψαν ότι κάτι περίεργο συμβαίνει με αυτή την ταινία.

Το περίεργο εντοπίζεται στο γεγονός ότι κεντρικοί δρόμοι της Αθήνας που εμφανίζονται στα εξωτερικά πλάνα δεν ανταποκρίνονται στην καταστραμμένη από τα Δεκεμβριανά πόλη του 1945 αλλά στην Αθήνα του τέλους της δεκαετίας του 50!

Τα «λαγωνικά» της  ΑΘΗΝΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ έχουν τα επιχειρήματά τους. Μελετώντας τα οχήματα που εμφανίζονται στα πλάνα επισημαίνουν: «το ταξί είναι DESOTO 1949, μετά εμφανίζεται ένα ΟPEL REKORD 1956, ένα FIAT 1100 & MORRIS MINOR . Επίσης έχουμε ήδη παραλάβει τα πρώτα τρόλεϊ 3ξωνων ALFA ROMEO AF 140 CASARO . Οπότε είναι 1956 – 1957 και δεν υπάρχουν φανάρια , όποτε πιθανόν πριν το 1958.» Από τους αριθμούς κυκλοφορίας των αυτοκινήτων η Δέσποινα Δρεπανιά χρονολογεί τα πλάνα στους τελευταίους μήνες του 1957.

Βλέποντας κανείς ολόκληρη την ταινία διαπιστώνει κάτι πολύ ουσιαστικό: από το 14ο λεπτό μέχρι το 46ο παρεμβάλλεται ένα ημίωρο φλας μπακ στο οποίο είναι εμφανώς διαφορετική η ποιότητα της εικόνας από τις σκηνές που προηγούνται και έπονται: έχει λιγότερα κοντράστ, μικρότερη ευκρίνεια, ελαφρά τρεμοσβήνει και με αρκετές γρατζουνιές και σκουπίδια. Είναι προφανές ότι προέρχεται από παλιότερη λήψη. Μάλιστα δίνει την εντύπωση ότι αυτά τα 30 περίπου λεπτά δεν ελήφθησαν από το πρωτότυπο αρνητικό αλλά κάποια χρησιμοποιημένη κόπια.

Τι συμβαίνει λοιπόν εδώ;

Είναι γεγονός ότι το 1945 βγήκε στις αίθουσες μια ταινία με τίτλο «Διπλή θυσία». Παίχτηκε όμως μια μόνο βδομάδα στην Αθήνα, 24 με 30 Δεκεμβρίου του 1945, σε ένα μόνο κεντρικό κινηματογράφο, το ΑΤΤΙΚΟΝ. Τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο προβλήθηκε σε αίθουσες του Πειριά.  Ξαναεμφανίστηκε το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς σε θερινό, πάλι του Πειραιά, και μετά εξαφανίστηκε.

Για το περιεχόμενο αυτής της ταινίας δεν έχουμε καμιά πληροφορία. Όλες οι αναφορές περιγράφουν αυτή που εμφανίστηκε, με τον ίδιο τίτλο,  το 1960. Ποια είναι η σχέση της με την πρώτη; Μπορούμε να μιλάμε για την ίδια ή για άλλη ταινία; Τι είδους λαθροχειρία έγινε;

Πάντως είναι χαρακτηριστικό, και ανορθόδοξο, ότι η νέα έκδοση της ταινίας το 1960 δεν βγαίνει στους κινηματογράφους Α προβολής αλλά ούτε και Β προβολής της Αθήνας.  Βγαίνει σε συνοικιακούς της Αθήνας και του Πειραιά. Γιατί; Προφανώς δεν θεωρείται νέα ταινία.
Το 1960 ήδη οι εφημερίδες έχουν στήλες με κριτικές των νέων ταινιών. Δεν εντοπίσαμε καμία κριτική για την ταινία.
Στο διαδίκτυο κυκλοφορεί η πληροφορία ότι η ταινία ξεκίνησε να γυρίζεται πριν τον πόλεμο; Ποιές σκηνές θα μπορούσαν να είχαν γυριστεί πριν τον πόλεμο και εντάχθηκαν σε αυτήν;

Ας προσθέσουμε ότι στα ελλειπή ιστορικά «κιτάπια» του ελληνικού κινηματογράφου η ταινία εμφανίζεται και με ένα δεύτερο τίτλο: ΣΙΩΠΗΛΗ ΣΥΡΡΑΞΗ. Αλλά κι ο σκηνοθέτης της με δυο ονόματα. Άλλοτε σαν Γιάννης Χριστοδούλου και άλλοτε σαν Τζων Κρίστιαν ή Τζαν Κρίστιαν!


Υπόθεση εργασίας: Η «Διπλή Θυσία» φαίνεται είναι της ιδίας «σχολής» με το «Το όνειρον του γλύπτου» του1930, μια αμερικάνικη βωβή ταινία στην οποία προστέθηκε εν Ελλάδι μια πεντάλεπτη εισαγωγική σκηνή και με αυτό τον τρόπο «ελληνοποιήθηκε». (περισσότερα γα το «Το όνειρον του γλύπτου» εδώ. 

Ανάλογη είναι και η περίπτωση της ταινίας «Μη μ αφήνεις μανούλα». Πρόκειται για άγνωστη ιταλική ταινία στην οποία προστέθηκαν 2-3 τραγούδια του Ζαμπέτα και της Δούκισας και έγινε «ελληνοιταλική συμπαραγωγή». Μαρτυρία από τον ίδιο τον παραγωγό Αποστολο Τεγόπουλο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s