Οι βοσκοπούλες είναι παντού!

DSC00085small

Η πλατεία της Βοσκοπούλας του Ιβρύ χειμερινά διακοσμημένη.

Άπειρες φορές η ματιά μου είχε σταθεί σ αυτή τη μικρή πλατεία. Μια ασήμαντη τριγωνική πλατεία   εκεί που η οδός Corvisart, ερχόμενη κατ ευθείαν από τον ομώνυμο σταθμό του μετρό στο 13ο διαμέρισμα του Παρισιού, συναντά την οδό Edmond Gondinet.

Οι λόγοι που έλκυαν το βλέμμα άγνωστοι.  Συνήθως ήταν οι περαστικοί, σχεδόν πάντα βιαστικοί, που πήγαιναν ή έρχονταν από το σταθμό. Ποτέ δεν είδα κάποιον να κάθεται στα δύο της παγκάκια.  Και φυσικά ποτέ δεν φαντάστηκα ότι αυτό το τριγωνικό κατάλοιπο θα είχε όνομα.

Μέχρι προχτές που η Κατερίνα, επειδή έτυχε να παρατηρήσει τη μικρή πινακίδα στο μέσο της πλατείας, μου αποκάλυψε το όνομά της: «Πλατεία της Βοσκοπούλας του Ιβρύ»! Μια απλή βοσκοπούλα που έμελε να μείνει στην ιστορία για την τραγική κατάληξη του έρωτά της. Μια ιστορία πολύ παλιά. Τότε που εδώ ήταν βοσκοτόπια!

Άντε τώρα να φανταστείς το πυκνοδομημένο 13ο διαμέρισμα, γνωστό πια σαν «China Town»,  με τη μορφή λιβαδιού με λοφάκια, ανεμόμυλους, γίδια και όμορφες βοσκοπούλες!

Εδώ ήταν που ερχόταν η 19 χρονη Aimée Millot για να βοσκήσει τα κατσίκια της αφεντικίνας της. Μιλάμε για το 1827. Από μικρή ηλικία είχε πάει εσωτερική στο σπίτι της Mme Detrouville η ορφανή Aimée, υπηρέτρια για όλες της δουλειές. Στα 19 της ήταν μια πολύ όμορφη κοπέλα.

Κι αυτή η ομορφιά δεν άφησε αδιάφορο τον 26 χρονο Honoré Ulbach που άρχισε το φλερτ. Αλλά αυτό δεν άφησε αδιάφορη και τη κυρά της. Ο νεαρός Honoré δεν ήταν από τις καλύτερες περιπτώσεις για να έχει σχέσεις ένας άνθρωπος του σπιτιού της.  Είχε θητεύσει σε αναμορφωτήριο και επιπλέον του άρεσε να πηγαίνει στο δικαστικό μέγαρο και να παρακολουθεί δίκες!  Έτσι λοιπόν η κ. Detrouville είπε στη μικρή να κόψει σχέσεις μαζί του διαφορετικά θα έπαιρνε δρόμο από το σπίτι.

medium_BERGERE_D_IVRY_10_SEPIAΗ βοσκοπούλα τα ζύγισε καλά  και στις 24 Μαΐου του 1827 ανακοίνωσε στον αγαπημένο της την απόφασή της να διακόψουν. Αλλά αυτός το πήρε πολύ βαριά. Την επόμενη την περίμενε στο λιβάδι να έρθει με τα γίδια της και μ ένα μαχαίρι την αποτέλειωσε. Δυο μέρες αργότερα, παραδόθηκε, δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο.

Το δράμα της νεαρής βοσκοπούλας συντάραξε την Παρισινή κοινωνία. Έγινε πρωτοσέλιδο. Αλλά τελικά πιο μεγάλο θέμα έγινε η εκτέλεση του νεαρού στις 10 Σεπτεμβρίου του 1827. Μέσα στο πλήθος κοντά στην γκιλοτίνα που του πήρε το κεφάλι βρισκόταν κάποιος Victor Hugo. Η εκτέλεση του παθιασμένου εραστή τον ενέπνευσε να γράψει το βιβλίο του  «le Dernier Jour d’un condamné » (1829) και να γίνει υπέρμαχος της κατάργησης της θανατικής ποινής.

Τελικά τίποτα δεν είναι εκτός ιστορίας! Ούτε το μικρότερο κομμάτι γης.

Κι αυτές ο βοσκοπούλες είναι παντού!

P2110282crop

Σημείωση

Η ιστορία της Βοσκοπούλας έγινε τραγούδι (άγνωστου συνθέτη), θεατρικό έργο από  τον  Eugène Grangé (1870), μικρού μήκους ταινία από τον Maurice Tourneur  (1913).

 Το βιβλίο του Βίκτορ Ουγκώ στο πρωτότυπο εδώ http://www.gutenberg.org/ebooks/6838)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s