Σχετικά με τη Σφίγγα

Παρουσίαση της «Σφίγγας» μέσα στην τάξη από δυο παιδιά στο 9ο Δημοτικό σχολείο Ιλίου το Μάιο του 2009. Περιλαμβάνει συνέντευξη με το Νίκο Θεοδοσίου. Το βίντεο τράβηξε η Λητώ Θεοδοσίου


Αποσπάσματα από την εισήγηση της Μαρίας Τσούτσουβα στο συνέδριο FORUM ΝΕΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ 5 Δεκεμβρίου 2008 με θέμα «Το Περιπετειώδες Αφήγημα στη Σύγχρονη Ελληνική Λογοτεχνία για Παιδιά και Εφήβους».

Πολλά επίσης είναι και τα περιπετειώδη μυθιστορήματα στα οποία το μυστήριο σχετίζεται με αρχαίους πολιτιστικούς θησαυρούς και η σύγκρουση γίνεται με αρχαιοκάπηλους . Αναφέρουμε ενδεικτικά τα έργα της Ν. Τζώρτζογλου Ο θησαυρός της Τροίας, Ο χρυσός Δαρεικός, Οι στρατιώτες της χαράς και Ανατολή από ψηλά, καθώς και τα Έξι εναντίον ενός της Α. Βαρελλά, Ξαφνικά το καλοκαίρι στον Ωρωπό της Ν. Πάτρα, Το μυστηριώδες κελάηδημα του Μ. Παπάγγελου, Στον ίσκιο της πέτρινης κολόνας της Γ. Πατεράκη, Η συμμαχία των αθώων του Σ. Σταυρίδη, Η σφίγγα με τα πράσινα μάτια του Ν. Θεοδοσίου. Θα πρέπει επίσης να σημειώσουμε πως, αν και ο διδακτισμός θεωρείται έμφυτος στο περιπετειώδες αφήγημα, καθώς το καλό στο τέλος υπερισχύει του κακού, στα μυθιστορήματα της τελευταίας κατηγορίας υπάρχουν και παραινέσεις για την προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, όπως και παροχή γνώσεων που αποτελεί κι αυτή μια μορφή διδακτισμού.

Επίσης πολύ συχνά οι ήρωες, είτε αγόρια, είτε κορίτσια, εκδηλώνουν το ενδιαφέρον τους για το αντίθετο φύλο, γεγονός που μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά στην πλοκή, όπως στη Σφίγγα με τα πράσινα μάτια, ή να δημιουργήσει μια υπο-πλοκή ρομάντζου.

Σε αρκετά μυθιστορήματα, όπως τα Έξι εναντίον ενός, Η σφίγγα με τα πράσινα μάτια, παρατηρούνται αλλαγές στο πρόσωπο του αφηγητή κατά τη διάρκεια της αφήγησης και το κείμενο γίνεται πιο απολαυστικό και ελκυστικό για τον αναγνώστη. Επίσης, αν και κυριαρχεί ο εξωδιηγητικός αφηγητής, συχνά παραχωρείται ο λόγος σε κάποιον χαρακτήρα προκειμένου να αφηγηθεί κάτι, οπότε έχουμε ενδοδιηγητικό αφηγητή. Αναφορικά με την εστίαση, συχνότερη είναι η μηδενική με τον αφηγητή να εποπτεύει τα πάντα, κάτι που προσδίδει στο κείμενο αντικειμενικότητα. Όμως, κατά τη διάρκεια της αφήγησης, προκειμένου να αυξηθεί η ένταση, η αγωνία και το σασπένς, ο αφηγητής θέτει περιορισμούς στον εαυτό του και η εστίαση στα σημεία δράσης, που είναι και τα περισσότερα σε ένα περιπετειώδες αφήγημα, γίνεται εσωτερική. Έτσι ο αφηγητής εμφανίζεται να γνωρίζει όσα ακριβώς και ό ήρωας και να μη μας αποκαλύπτει τίποτα για το τέλος, ώστε να ικανοποιηθεί η περιέργειά μας και να μετριαστεί η αγωνία μας.

(Περισσότερα  στο Μαρία Τσούτσουβα, Το περιπετειώδες αφήγημα στη σύγχρονη λογοτεχνία για παιδιά και εφήβους. Περιπετειώδη μυθιστορήματα με βασικό θέμα τη σύγκρουση παιδιών με αρχαιοκάπηλους, Ανέκδοτη Διπλωματική Εργασία, Π. Τ. Δ. Ε. Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα, 2005.)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s